Category Archives: Kirghizistan

14-Kyrghizistan

Bishkek, capitale du Kirghizistan

Bishkek est notre secondretour à la civilisation”.
En effet, après Osh, nous arrivons dans cette capitale après notre journée de camion-stop.
La ville est vivante, même à 22h30. Nous arrivons le jour de la finale de l’Euro, et nous voilà catapultés à une terrasse de café huppé à siroter un cocktail raffiné (pas forcément bon pour autant), avec une bande d’étudiants étrangers à regarder le matchsans grand intérêt, Espagne/Italie !

Sur la rue, on trouve toute sorte de commerces

Quelle drôle de situation, alors qu’il n’y a que quelques jours, nous étions encore à manger des pâtes mal cuites sur le haut d’un plateau désert, nous sommes tout chamboulés. Pour autant, nous profitons de l’accueil spontané et généreux que nous offre ce jeune étudiant américain. D’ailleurs, quelques jours plus tard, nous fêtons l’Independance Day !

Ce n’est pas la relève de Bukingham mais tout de même !

Moi je crois qu’ils se racontent des blagues en cachette !

Bishkek est plein d’espoir : nous y voyons une once d’art avec quelques statues ici et là dans la ville (et pas seulement des oeuvres soviétiques ou des types sur des chavaux !), un peu d’éclectisme aussi, avec visiblement des minorités assez fortes qui se mélangent avec les kirghizes.

Tous les types, tous les styles !

De l’espoir aussi sur le plan du voyage, puisque nous avons plus de nouvelles de nos amis et futur sauveurs Anne So et Max dont vous apprendrez plus dans les prochains articles.

KGZ_5348

Sommes-nous passés à côté d’un pays ?

Le Kirghizistan est un chouette pays, les paysages sont variés et les coutumes sont riches, pourtant, nous ne parvenons pas à en profiter pleinement (d’ailleurs, les photos vous montreront de beaux paysages paisibles, qui ne transmettent pas forcement notre etat d’esprit).

Entre Osh et Bishkek


Tout est calme

Retenue d’eau
Et oui, il semble que nous ne pouvons pas être tout le tempsà fond”.
Plusieurs choses nous empêchent d’être dans le bon état d’esprit. Nous avons du mal à analyser cet état qui nous surprend tous les deux en même temps comme cela ne nous était jamais arrivé auparavant, et du coup, nous avons du mal à en sortir.

Le Tadjikistan nous a offert et demandé trop, et maintenant, nous trouvons ces routes toutes lisses et un peu fades. La présence trop prégnante de la civilisation gâche les paysages à coup de lignes à haute tension, de bardages le long des routes et de grosses usines. Les lacs eux-mêmesdans la région que nous avons traverséesont artificiels, la vie autour est très pauvre.

Mais il n’y a pas que cela, nous sommes aussi un peu stressés, car bientôt, il va nous falloir faire un très grand bond pour rejoindre la Mongolie dans la courte période d’été et nous ne savons pas comment. Heureusement, nous trouverons une solution à Bishkek et nous pourrons repartir plus sereinement, vers une aventure toute nouvelle !

Sonunda, en passant seulement une quinzaine de jours au Kirghizistan, nous avons laissé de côté beaucoup d’aspects du pays, mais ce sera pour une autre fois inch Allah !

On se delasse quand meme !

A la base de loisirs evoquee dans un article precedent
KGZ_5256

Kirghizistan, ikinci gösterim

Bu yeni ülkeye varış, biz de yeni bir coğrafi alana geliyor. En effet, Pamir platosundan ayrılıp Oş ovasına iniyoruz ve sonra Dafergana Vadisi'ne..

Başlamak için birkaç parmak arası terlik !


Sonra daha nazik bir iniş. Dağlar hala !
Osh'un konteynerlerde yürüyüşü, Alpen Altın ile dolu, saat !

İlk, Bu ekili ovaları bulmakiçin çok mutluyuz., uygarlık bir ipucu ve onunla birlikte gelen konfor. Birkaç gün için, biz ağaçları görmek için şaşırıyoruz, yol boyunca meyve ve sebze tezgahları ve koyun ve yaks dışında hayvanlar. Manzara o kadar çeşitliki neredeyse zaman zaman Fransa gibi hissettiriyor. !

The Boulevard de la Pasteque

Büyük Kanyon ?

Ama aynı zamanda trafik ve boynuzları gibi düz yolların birçok diğer unsurları bulabilirsiniz, bizim bir resim çekmek isteyen insanlar, Onları “ot kouda” biraz çok yakın veya düz ve düz yollar geçen kamyonların penceresinden uludu. Ve orada, aniden, sessiz platomuzdan dolayı üzgünüz. !

Tanıştığımız insanlar. (kırgız mı yoksa Özbek mi oldukları belli değil., bölge hala devam eden ve çözülmemiş çatışmaların konusu olduğu için, son isyan oldu 2010 Kırgızistan'da yaşayan Özbek ve Kırgız siviller şiddetli çatıştı), mutlaka inanılmaz sempatik değildir. Bazı insanlar bazen bize meyve verir., ama çoğu bize el bile bir işaret vererek zor bir zaman var. Hatta bazen aptal sürücüler (Cinsiyet “Bak, Komşum levhayı kırarken ben büyük Chrysler'la sürüyorum.”) bize balık kuyrukları yapma ya da bize çöp atma eğlenin.

Sonuç olarak, Burada çok daha fazla insan görüyoruz., temas şu anda kendi ülkelerine daha fazla müdahale için bizi teşvik eden insanlarla tanışmadan.

Dinlenmeye ihtiyacınız var ?

Bu rekreasyon alanı bekçisiyle tanışana kadar böyle düşünüyoruz., hizmet dışı askerler ve bu iki patates taşıyıcıları bu garnizon.

İlk, Onunla gölün kenarında buluşuruz.. Terk edilmiş büyük bir restorana benziyor., ağaçların altında oturup birkaç tapchans vardır, bir çakıl plaj ve hatta bir pedalo ! Ama değilse,, Kişi, bize meyve bir sepet sunuyor sadece bu büyük bedonnant. Bu bizi kullanım konuları hakkında sorguladıktan sonra mücadele bırakır : nereden geliyorsun ? Nereye gidiyorsunuz ? Sessiz bir yerin tadını çıkarmak istediğimizi anlıyor., bu elli Ya da öylesi kırgızlar için durum değil neredeyse aniden 15:00 çaldığında karaya. Alttaki müzik ve büyük ağır ulumalar gidişimizi çalıyor.. Burası gerçekten bir eğlence alanı., ama efendimin misafiri olarak ayrılıyoruz., merci !

Çok uzak olmayan bir “boş zaman tabanı”

Birkaç gün sonra, Dağların arasındaki büyük bir göle yaklaşıyoruz.. Güneş soluyor ve göle yerleşmeyi çok isteriz.. Aşağı inme, biz ideal bir konuma rastlamak : bir sulama noktası ve düz bir zemin ile bir kayısı bahçesi, hepsi yoldan oldukça uzakta. Ama, biz edit yaklaşırken, beaufland'a geri döndüğümuzun farkındayız.. Çalışan bir sürü insan var., batı müziğinde hazırlık ve dans pistinde barbekü ve plov… Yolumuzun biraz dışında bir yer bulmalıyız., Bizi bekleyen bamboola için havamız yok. !
Kaçacak vaktimiz yok., biz hemen dans pisti ve plov paylaşmak için davet ediyoruz, iyi.


Ve son olarak, biz şehrin garnizon tarafından düzenlenen eğlence bir günün ortasında indi keşfetmek yandaki şehrin garnizon. J-Lo'nun seslerini karıştıran tüm bu insanlar askeri. !
Bize birçok şeyi anlatan ve Orta Asya'dan birlikte kapsamlı ve ilginç bir tartışma yaptığımız ilk kişi olan komutanın masasına davet ediyoruz., c’est quelque chose ! Ve, iyi haber ile doldurmak, ilginç insanlarla toplantı ek olarak, şafak sökene kadar bamboola söz konusu değildir. Saat 22:00'de., komutan son müziği duyurdu, sona erdiğinde, protesto yok, on dakika içinde, herkes eşyalarını topladı ve kamp almak için arabalara bölünmüş. Ordudayız., ve hissediyor !
Bize göre, Gece için bir yurt kazandık., Ekstra !

Mutlu ve bilge komutan sayesinde !

Sonunda, Otostop çekme zamanı.. Acelemiz var., yorgun ve iki büyük yaka daha başgösteren 3 000 Bişkek önce metre bizim anlamına göre bir engel çok fazla. Alors, sahilde bir kahvaltıdan sonra (Kırgızistan'da deniz yok, ama yine de bu su rezervuarları her yerde !), Kendimizi yol kenarına göndereceğiz..
Pazar günü., trafik çok yoğun değil, ama bir kamyon bizi almak için durur önce geçen en fazla iki araç alır. Minibüs taşıyor. 5 patates ton (Onun yerine 3,5 max normalde…), iki sürücü ve zaten iki diğer yolcu ! Hala kulübeye giriyoruz., patates ile bisiklet, ve burada sermaye gemide.

Kabinin geniş açılı görünümü

Kesiştimiz manzaralar çok güzel., Bu yeşil ve çiçekli yüksek irtifadaki otlaklarda sessizce otlayan at sürülerini yılın sadece birkaç haftası olarak görüyoruz.. Yol kenarında, arıcılar ballarını ve yarı göçebelerini kymiz'lerini satarlar. (fermente mare sütü). Taşıyıcılarımız tarafından sunulan bazı spesiyaliteleri tatmışız..
Rahatlamak ve sohbet etmek için biraz zamana ihtiyaçları var., Ama sonunda birbirimizi tanımaya başlıyoruz ve iyi bir kahkaha atıyoruz.. Yolculuk biraz uzun. : Makine biraz aşırı yüklenmiş ve motor ısınır.. Heureusement, Bir vadideyiz., ve sel su her beş kilometre yokuş yukarı sigara motoru natoksa su kovaları bir sürü bir soğutma sıvısı gibi davranır (Sana hatırlatmak isterim ki iki geçişimiz var. 3 000 m irtifageçmek için, ancak bir başlangıç noktası ile 1 000 m, durakların sayısını hayal etmenizi sağlar…). Ama ısınan motor tek sorun değil., Bazen, hızları gevşetin, ve onları geçmek zorunda “elle” kabin içinden motora erişim sağlayan bir başlık açarak, tabii ki haddeleme sırasında tüm !
Sonunda, Bu kamyon gün destansı oldu (pour 500 seyahat için km, Biz bir Paris-Morvillars rekor kırdı 13 boşluk ile saat !). Nous avons débarqué dans la capitale à 10h du soir, pas forcément idéal pour rouler et trouver un logement, mais tout s’est bien passé !

Les cimetieres ont leur cachet !
KGZ_5224

Kirghizistan : un pays en couleurs !

Yeşil, Bizim ilk gösterimi nedir : sınır ötesi bir ay manzara buradan, Gri, Kayalık ve rüzgarlı almak daha yumuşak ve Yeşil dağlar.
Kırmızı, Çamur dolu su rengidir, giderek çeşitlendirilmiş ve yeşil bitki örtüsü gelmektedir meadows içinde keskin kontrast (Böyle bir thistle diyorsun “bitki çeşitliliği” !)

Yolumuz devam ettikçe Nehri olarak kırmızı.

Kırmızı, Ayrıca yeni ülke bayrağı rengidir. Giriş sınırı 20 Tacikistan çıkış sonra km !
Her zaman kırmızı, iniş benim rengini : dışarı sinirler, Sadece küçük bir düşüş tamamen çatlamak. Uzakta değiliz henüz, Bu nehirden benim kaybı olan Ford, Eğer asfalt güzel görmek, Rocky ve çamurlu hapishane 20 km sonra dalgalı…
Yeni yeşil, bize şaka ve biz olmadan harcamak izin Kırgız askeri sıkılmış.

Biz söyleyebiliriz “Yeşil, Paltomu gibi” !

Beyaz, gri pistte yaşıyoruz combes dağınık yurts. İnanıyorum ama biz gibi aniden gri hayatta görmek zor !
Dörtnala, Gözümüz üzerinde, Kırgız atların kahverengidir, Bu yüzden bir efsane değildi, Bu insanların ana hat zarif, kas bu güzel hayvan ! Ama aynı zamanda yurts otlatmak yaks Brown, sessiz ama büyük.

Bizim ilk Kırgız yurts ! Her durumda göçebeler gülmek gibi görünüyorlar !

Çobanlar tarafından sırtında destekli yaks sürüsü
Yaks kümesine

Ve son olarak, Mavi, Bu gökyüzünün, Yani güzel de yağmur yer açmak için uzakta, Ama bir pencere nerede iyi bir dinlenme için gelmesi mutlu olduğumuzu konuk evi hak !

Mavi Ahşap doğrama hatta mobil evler var

Biz bu ulusal gününde mavi-beyaz-kırmızı çalıştı, Ama farz edelim ki bizim vatansever anlamda sınırları var !

KGZ

Récapitulatif Kirghizistan !

Suivez les liens contenus (ou qui seront contenus) dans le message pour voir les articles correspondant !


Afficher notre avancement sur une carte plus grande

La frontière pour sortir du Tadjikistan passée, nous sommes pas au bout de nos peines : le col se trouve à quelques centaines de mètres, mais ce sont plus de vingt kilomètres de mauvaises pistes qui nous attendent avant le poste frontière Kirghize !

La douane passée sans trop de problème, nous découvrons un nouveau type de paysage, ile, ô surprise, de la verdure à nouveau ! Il faut dire que nous avons déjà avalé plus de 1000m de dénivelé dans le bon sens !

Nous rejoingnons le village de Sary-Tash pour nous reposer de toutes ces aventures dans une Guest House, et profiter d’un repas dans un café (cela aussi, cela faisait très longtemps qu’on en avait pas vu !).

Le lendemain, c’est à nouveau reparti pour un colmais la descente suivante est extraordinaire : le dénivelé est tellement important que nous avons à peine besoin de pédaler, et nous pouvons observer sans peine des scènes de vie Kirghize le long de la route : des yaks, des chevaux, des yourtes, beaucoup d’enfants, et surtout beaucoup de monde par rapport à ce que l’on a pu voirlà-haut” !

Un autre aspect qui nous a marqué dans cette descente est la sensation de retourner sur terre au fur et à mesure des kilomètres : nous voyons apparaître des plantes en plus de l’herbe, puis des arbres, des oiseaux, hayvanlar, de la vie quoi ! La température augmente aussi à vue d’oeil : nous passons de cagoule et coupe-vent + polaire le matin à T-shirt en fin de journée !

Deux jours seulement nous seront nécessaires pour relier Oş, malgré le kilométrage et deux cols non négligeables : l’aérodynamisme des vélos couchés nous permettent de voguer à 40km/h pendant une cinquantaine de kilomètres !

Osh nous offre un repos bien mérité, et nous retrouvons de nombreux cyclos encore une fois.

Nous repartons après deux jours sur la M41 vers Biskek : les paysages sont une fois de plus magiques, malgré une chaleur infernale.

Après un petit coup de camion-stop pour passer les deux derniers cols (à plus de 3500m), nous arrivons à Biskek, capitale du pays. Nous logeons chez un couchsurfeur américain très sympa, trouvé par hasard !

Nous quittons ensuite Biskek pour le Kazakhstan, où nous comptons rejoindre un couple de voyageur français, Anne-Sophie et Maxime.